Symbol czystości, radości oraz szczęścia.

Spełniał rolę rośliny ozdobnej, użytkowej i magicznej. Panny przed zamążpójściem uprawiały mirt do ślubnego wianka. Miał przynosić szczęście więc przystrajano nim dziecięce beciki do chrztu, dekorowano weselne i komunijne stoły. Uprawiano go w przydomowych ogródkach dla ozdoby i pięknego zapachu. Przyprawę stanowią świeże i suszone liście mirtu, które mają ostry i korzenny, lekko gorzkawy smak i zapach. Można je dodawać do potraw z baraniny, wieprzowiny, ryb, drobiu, jagnięciny, koźliny, wołowiny, pasztetów, dziczyzny, ciemnych sosów, potraw z podrobów, pomidorów, z nasion roślin strączkowych , oberżyny, słodkiej papryki, wszelkich odmian dyni, flaków, w niewielkich ilościach także do bigosu i zup, takich jak grochowa, fasolowa, kartoflanka.